Wat ze zeggen over een man alleen blijkt te kloppen, het schoonmaken legt plekjes bloot die al jaren geen schoonmaakborstel of -doekje hebben gezien. Nou ja, het wordt er wel lekker fris op en we leren ons nieuwe huis alvast goed kennen. Binnenkort wat foto’s.

Antwerpen, dat is toch wel de stad waar ik het meeste mee heb. Mooie oude gebouwen die goed onderhouden zijn worden afgewisseld met aftandse gebouwen en vieze straten. Maar wat een geweldige stad vol spannende restaurants en kroegen, lekkernijen en leuke mensen. En soms loop je tegen een pareltje aan zoals de gerestaureerde stafdfeestzaal, nu een winkelcentrum. Goed het blijft een winkelcentrum waar je vermoedelijk niet veel zult kopen, maar de grote hal is pure eye candy.

Niet meer verwacht, en dan toch nog oma worden. Geen commentaar nodig lijkt me.

Zes weken oud is ze inmiddels en ze groeit nog altijd als kool. Je voelt het bij het optillen dat ze langzamerhand niet meer dat kleine babietje is maar al anderhalve kilo is aangekomen. Maar het mooiste is dat je elke dag ziet dat ze meer kan: Met haar ogen dingen actief bekijken, met haar hoofd draaien en kijken, proberen geluidjes te maken die anders zijn dan huilen. Het is nog elke dag een verrassing wat ze nu weer kan.

Deze foto is dit wekeend genomen toen ze, helemaal groggy van de melk, even aan het uitburpen was op de schouder van Charmaine.