Ons hele systeem is er op gebaseerd dat produktie tegen de laagst mogelijke kosten plaatsvindt, en als dat in een Chinese fabriek gebeurt dan sluiten zowel opdrachtgever als consument de ogen. Wetgeving die het verbiedt ontbreekt, dus waarom niet? De verontwaardiging die het bericht over Apple oproept is hypocriet omdat we doorgaans meer interesse in de prijs van de aankoop hebben dan voor iets wat in verre landen plaatsvindt. Of in de periferie, zoals Emmanuel Wallerstein zou zeggen, nuttig om het economische centrum van goedkope arbeid en grondstoffen te voorzien.

Inmiddels mag worden aangenomen dat veel mensen weten dat verreweg de meeste chocolade met behulp van slavernij wordt geproduceerd, maar dat heeft nog niet tot een daling in chococonsumptie geleid, en deze iPod situatie zal evenmin tot een verkoopdaling leiden. Alleen consumenten kunnen hier iets aan doen door hun gedrag te veranderen. Soms werkt dat, zoals in het geval van Nike -beschreven in het Volkskrant artikel hieronder- maar totdat het Westen bereid is met wetgeving te komen dienen we te accepteren dat onze welvaart nog altijd ten dele op slavernij is gebaseerd.

Volkskrant: Apple in verlegenheid door iPod fabrieken China
Keuringsdienst van Waarde: Slaafvrije chocolade

Het benoemen van jongeren als doelgroep staat echter haaks op datgene waar jongeren het drukst mee bezig zijn, namelijk het worden van een individu. Afgezien van kerken die weer hun geheel eigen problemen hebben kun je concluderen dat veel bestaande organisaties volledig niet aansluiten bij de belevingswereld van jongeren en dat de noodzaak om een stuk marketing op jongeren te richten een brevet van onvermogen is ten aanzien van de eigen dienstverlening. Innovatie zou de spil moeten zijn waar alles om draait, niet de leeftijd van een doelgroep. Maar toch ben ik benieuwd naar de eerste editie morgen, in de hoop dat NRC Next niet het zoveelste jongerenmarketing debacle wordt.

In een notendop komt het er op neer dat men zich bestolen voelt door een stelletje talentloze ransapen, ondanks dat ze in meerderheid graag betalen voor muziek die ze leuk vinden.

Hoe doet u dat? Bent u een verstokt downloader die geen cent betaalt voor muziek of betaalt u graag voor iets moois? En is de muziek van vandaag de dag nou echt slechter of valt het wel mee?

Het interne rapport (pdf) van het UWV waardoor de crisis naar buiten kwam, laat aan duidelijkheid weinig te wensen over: Onhaalbare afspraken met de politiek over aantallen worden aan medewerkers opgelegd die zich daardoor professioneel genegeerd voelen, wat er toe leidt dat ze het beleid van het UWV niet kunnen verdedigen, maar zich met de patiënt gaan identificeren. Ik kan me er wel iets bij voorstellen hoe die mensen zich ‘s avonds moeten voelen.

Ondertussen kijkt minister De Geus verbaasd op vanwege ontstane commotie en kan zich onmogelijk voorstellen dat er problemen zijn, ook al was hij daar al eerder van op de hoogte gesteld. Het UWV geeft als oplossing aan dat er zo snel mogelijk weer vertrouwen moet worden gekweekt tussen personeel en directie, maar wellicht dat daarvoor eerst het beleid zal moeten veranderen. Want mensen tot nummers of aantallen reduceren is geen goed idee, de vraag is echter of De Geus na twee jaar Balkenende II nog in staat is om de mensen achter de cijfers te zien.

5 jaar geleden was Napster de voornaamste mogelijkheid om online aan muziek te komen, tegenwoordig zijn er zat alternatieven waarvan iTunes de voornaamste is. Het concept is simpel: 1 dollar voor een liedje. Het concept werkt, de platenmaatschappijen besparen fors op distributiekosten en de klant kan kiezen uit uitgebreide archieven. Iedereen wint.

Niet volgens de platenmaatschappijen, zij gaven al eerder aan de prijzen van nieuwe songs te willen verhogen en nu wordt bekend dat topman van Time Warner heeft gezegd dat zijn bedrijf ‘recht’ heeft op een aandeel in de iPod verkoop. Ik kan geen bewijzen vinden voor het feit dat er een deel van de omzet van CD spelers of pick-ups naar de platenmaatschappijen gaat, dus waarom dat met een iPod wel zo zou zijn ontgaat me. Bij de oude techniek is de ‘oer’ geluidsdrager een andere dan die waarop je de kopie opnam, en daar zit een heffing op, maar bij mp3′s heb je nou eenmaal een opslagmedium nodig.

1 dollar per liedje is zelfs nog aan de forse kant, want per ‘cd’ betaal je alsnog ruim 10 dollar, terwijl de mogelijkheden een stuk minder zijn. Kopieëren kan niet, en als je computer crasht ben je alles kwijt. En dan heb ik het nog niet eens over de toch mindere geluidskwaliteit ten opzichte van CD kwaliteit.

Als men meer gaat vragen voor mp3′s dan moeten de rechten eerst maar eens goed worden geregeld, want dan wil ik de liedjes ook gratis kunnen vervangen na een systeemcrash, want ik heb dan immers voor de rechten betaald. En mag ik een kopie maken van een cd en die op mijn iPod afspelen?

Helaas zijn de platenmaatschappijen niet echt toeschietelijk om dit soort zaken te regelen, en zal piraterij de komende jaren nog floreren. En de online muziekwinkels? Die weten allang dat de hits van de dag maar een fractie opleveren van hun gehele omzet. (Wired Magazine: The Long Tail)

Een van de dingen die me opvalt is dat er nooit over zulke plichten wordt gesproken, behalve wanneer er een excuus voor een oorlog nodig is. Er wordt in de verklaring van de rechten van de mens slechts gesteld dat: ‘Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren. Zij zijn begiftigd met verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander in een geest van broederschap te gedragen.’ (artikel 1)

Waarom niet iedereen verplichten ervoor te zorgen dat die mensenrechten worden verspreid en nageleefd? Zo’n besluit kan mensen ook tot nadenken aanzetten, want alhoewel iedereen de mensenrechten onderschrijft blijkt het toch anders te zijn wanneer we er in ons dagelijks leven mee worden geconfronteerd. Artikel 4 stelt bijvoorbeeld: “Niemand zal in slavernij of horigheid gehouden worden. Slavernij en slavenhandel in iedere vorm zijn verboden.”

Toch worden alledaagse producten uit de supermarkt met behulp van slavernij geproduceerd waarbij zich de meest gruwelijke tafrelen voordoen. Producenten weten dat, consumenten kunnen het ook weten, maar actie ondernemen ho maar. In de huidige maatschappij is slavernij kennelijk iets dat je kunt ‘outsourcen’. Als je de mensenrechten onderschrijft zou je dus eigenlijk geen besmette chocolade meer moeten eten.
Interessant: De poging van RVU journalist Teun van de Keuken, die probeert zichzelf te laten veroordelen vanwege het eten van foute chocolade.

Er bestaat in de VS al jaren een volwassen beweging die zich inzet voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, die grote multinationals dwingt op verantwoorde wijze te produceren. In Europa echter staat dit feitelijk nog in de kinderschoenen. Sinds de boycot acties tegen Zuid-Afrikaanse producten vanwege de apartheid in de jaren 80 zijn er nog amper serieuze boycots geweest. Is het wellicht tijd om als consumenten eens een gezamelijke stem te laten horen? Want onze burgerstem -bij monde van de regering- laat helaas economische belangen prevaleren boven menselijke.

Voel jij je geroepen om je consumptiepatroon aan te passen om anderen een beter leven te bieden? Of zie je wellicht een andere manier?

After taking some pictures of Critical Mass riders getting arrested, I turned to walk away and suddenly was in cuffs, one of the 264 cyclists and random passers-by arrested Friday night. Rather than writing us summonses for the offenses we were charged with, which were violations (on par with a traffic ticket or an open container), not even misdemeanors, the cops decided to teach us a lesson by hauling us over to a bus depot-turned-holding cell where we got to sleep in cages on diesel-sludge-covered concrete. …read more about it

But when you check those numbers mentioned, the real numbers are disturbingly different: The Dutch have the least number of holidays in europe. So that is complete bullshit from somebody who should be acting in our best interest. Well, you may expect that in a democracy, right?

I am not opposed to firm measures to make the country healthy again, but descisions like that shouldn’t be based on lies but on general consensus.

The English know how to solve those issues though. Just give the people 8 extra days to keep them happy. Blair might have been mistaken to send British troops to Iraq, but he sure knows how to please the workers.

And this is what I call a good discussion about copyright issues, oh and please read the article first.
Found -again- via max